அதிகாரபூர்வமான அணுகுமுறை அவசியம் பி.மாணிக்­க­வா­சகம் (கட்டுரை)

0
249

நியா­யத்­தையும் நீதி­யையும் நிலைக்கச் செய்­வதில் ஐ.நா.­வையும் சர்­வ­தே­சத்­தையும் எதிர்­கொள்­வது அல்­லது கையாள்­வதில் பாதிக்­கப்­பட்ட தரப்­பி­ன­ரா­கிய தமிழ் மக்­களின் அணு­கு­முறை மிக மிக முக்­கி­ய­மா­னது. ஐ.நா­.வையும் சர்­வ­தே­சத்­தையும் உரிய முறையில் கையாள்­வதன் ஊடாக மட்­டுமே இழைக்­கப்­பட்ட அநீ­தி­க­ளுக்கும் அநி­யா­யங்­க­ளுக்கும் நீதியைப் பெற்­றுக்­கொள்ள முடியும். அது மட்­டு­மல்­லாமல், நான்கு பொறி­மு­றை­களைக் கொண்ட நிலை­மா­று­கால நீதியை நிலை­நாட்­டு­வ­தற்கும் இந்த அணு­கு­முறை மிக மிக அவ­சி­ய­மாகும்.

இறுதி யுத்­தத்தில் இடம்­பெற்ற மனித உரிமை மீறல்­க­ளுக்கும் சர்­வ­தேச மனி­தா­பி­மான சட்­ட­மீ­றல்­க­ளுக்கும் பொறுப்புக் கூற வேண்டும் என்று ஐ.நா. மன்­றமே வலிந்து முன்­வந்து அர­சாங்­கத்தை வலி­யு­றுத்­தி­யி­ருந்­தது.

யுத்தம் முடி­வுக்கு வந்தவுடன் இலங்கைக்கு விஜயம் செய்த ஐ.நா. செய­லாளர் நாயகம் பான் கீ மூன் நிலை­மை­களை நேரில் கண்­ட­றிந்­த­துடன், அன்­றைய ஜனா­தி­ப­தியை உரிமை மீறல்­க­ளுக்கு பொறுப்பு கூற வேண்டும் என்ற கடப்­பாட்டில் அவரை அழுத்திப் பிடித்­தி­ருந்தார். அந்தக் கட­மையிலிருந்து விடு­பட முடி­யா­த­வாறு, பொறுப்புக் கூறு­கின்ற கடப்­பாட்டை ஏற்றுச் செய்­வதை உறு­திப்­ப­டுத்தி இரு­வரும் இணை அறிக்­கை­யொன்­றையும் வெளி­யிட்­டி­ருந்­தனர்.

தொடர்ந்து ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் இலங்­கைக்கு எதி­ரான பிரே­ர­ணைகளை அடுத்­த­டுத்து நிறை­வேற்றி உரிமை மீறல்­க­ளுக்கும் போர்க்­குற்றச் செயற்­பா­டு­க­ளுக்கும் பொறுப்புக் கூற வேண்டும் என்று வலி­யு­றுத்­தப்­பட்­டது.

இந்த பொறுப்பு கூறும் விட­யத்தில் ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வை­யையும் அதன் உறுப்பு நாடு­க­ளா­கிய சர்­வ­தே­சத்­தையும் நம்­பி­யி­ருந்த தமிழர் தரப்பு, தங்­க­ளுக்கு ஏற்­பட்ட பாதிப்பு குறித்த காத்­தி­ர­மான தக­வல்­களைத் திரட்டி, அவற்றை உரிய ஆவ­ணங்­க­ளாக ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணை­யா­ள­ருக்கோ அல்­லது ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வைக்கோ சமர்ப்­பித்­த­தாகத் தெரி­ய­வில்லை.

யுத்தம் முடி­வ­டைந்து 6 வரு­டங்­களின் பின்பே, ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் இலங்­கைக்கு அழுத்தம் கொடுக்­கத்­தக்க வகையில் அரசின் அனு­ச­ர­ணை­யுடன் 30-/1 தீர்­மானம் நிறை­வேற்­றப்­பட்­டது. அன்றிலிருந்து கடந்த 4 வரு­டங்­க­ளாக மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்­பா­கவும், போர்க்­குற்றச் செயற்­பா­டுகள் தொடர்­பா­கவும் பாதிக்­கப்­பட்ட தரப்­பி­ன­ரா­கிய தமிழ் மக்கள் சார்பிலிருந்து பதி­வு­களோ அல்­லது நம்­ப­க­மான ஆவ­ணங்­களோ முன்­வைக்­கப்­ப­ட­வில்லை.

ஐ.நா.வின் மனித உரி­மைகள் தொடர்­பி­லான பல்­வேறு துறை­களைச் சார்ந்த நிபு­ணர்­களும், அறிக்­கை­யி­டு­கின்ற அதி­கா­ரி­களும் இலங்­கைக்கு விஜயம் செய்து நிலை­மை­களை நேரில் கண்­ட­றிந்து பாதிக்­கப்­பட்­ட­வர்­களை நேர­டி­யாகச் சந்­தித்துத் தக­வல்­களைத் திரட்டிச் சென்ற போதிலும், பாதிக்­கப்­பட்ட மக்­களால் சுய­மான ஆவணத் தக­வல்கள் திரட்­டப்­ப­ட­வில்லை. அத்­த­கைய செயற்­பாட்டை முன்­னெ­டுத்து, தமக்கு நீதி வழங்­கப்­பட வேண்டும் என்ற உரி­மைக் ­கு­ரலை உரிய முறையில் முன்­வைக்­க­வில்லை என்றே கூற வேண்டும்.

தமிழ் மக்­களின் பிர­தான அர­சியல் தலை­மை­யா­கிய தமிழ்த்­தே­சிய கூட்­ட­மைப்­பும் ­சரி, வட­மா­கா­ணத்தை நிர்­வாகம் செய்த மாகா­ண ­ச­பையின் மக்­களால் தெரிவு செய்­யப்­பட்ட முத­ல­மைச்சர் உள்­ளிட்ட சபை உறுப்­பி­னர்­க­ளும் ­சரி, எந்­தெந்த வகை­களில் மக்கள் பாதிக்­கப்­பட்­டுள்­ளார்கள். அவர்­க­ளுக்கு ஏற்­பட்ட இழப்­புக்கள் என்ன, காணாமல் போயுள்­ள­வர்­களின் சரி­யான எண்­ணிக்கை என்ன, இரா­ணு­வத்­தி­னரால் கையகப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டுள்ள பொது­மக்­களின் காணிகள் பற்­றிய முழுமை­யான விப­ரங்கள் மற்றும் மனித உரிமை மீறல்கள் தொடர்­பான தக­வல்கள் என்­பனவற்றை திரட்டி தொகுக்­க­வில்லை.

இரா­ணு­வத்­தி­னரால் கைய­கப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டுள்ள பொது­மக்­களின் காணிகள் பற்­றிய முழு­மை­யான சரி­யான புள்­ளி­வி­ப­ரங்­களோ அல்­லது உரி­மை­யா­ளர்­க­ளா­கிய பாதிக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளுக்கு எத்­தனை ஏக்கர் காணிகள் இது­வ­ரையில் விடு­விக்­கப்­பட்­டுள்­ளன என்ற துல்­லி­ய­மான விப­ரங்­களும் காலத்­துக்குக் காலம் திரட்­டப்­ப­ட­வில்லை. இது பாதிக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளா­கிய தமிழ் மக்­களைப் பொறுத்­த­மட்டில் ஒரு பின்­ன­டை­வையே ஏற்­ப­டுத்­தி­யுள்­ளது.

வலிந்து காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்கள் விடயம் இன்று உள்­நாட்டில் கூர்­மை­ய­டைந்­துள்­ளது. ஆயினும் எத்­தனை பேர் உண்­மை­யா­கவே காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­டுள்­ளார்கள் என்ற சரி­யான புள்­ளி­வி­பரத் தக­வல்கள் முறைப்­பாட்­டா­ளர்கள் மத்­தியிலிருந்து வெளி­யி­டப்­ப­ட­வில்லை. அத்­த­கைய புள்­ளி­வி­பரம் திரட்­டப்­பட்­டி­ருப்­ப­தா­கவும் தெரி­ய­வில்லை. இதனால் பல­வீ­ன­மான ஒரு நிலையிலிருந்தே பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் நீதி­யையும் நியா­யத்­தையும் கோரி நிற்­கின்­றார்கள்.

இத்­த­கைய பின்­ன­ணி­யில்தான், அர­சுக்கு அழுத்தம் கொடுக்­கின்ற ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையின் தீர்­மானம் 30-/1 இல் தொடங்கி 34-/1 ஆக மாறி இப்­போது 40/1 ஆக விரி­வ­டைந்­தி­ருக்­கின்­றது. ஆனால், 2015ஆம் ஆண்டில் ஐ.நா­.வுக்கு இணை அனு­ச­ரணை வழங்­கி­ய­போது இருந்த நிலை­மையிலிருந்து ஒரு சிறிய முன்­னேற்­றத்­தையே அரசு இது­வ­ரையில் காட்­டி­யி­ருக்­கின்­றது. இந்த நிலையில் 40/-1 அடுத்­த­தாக சிறப்­பாகக் குறிப்­பி­டத்­தக்க முன்­னேற்­ற­மின்றி 52-/1 ஆக மாறுமோ தெரி­ய­வில்லை

அர­சாங்­கத்தின் பிடி­வா­த­மான நிலைப்­பாடு

நிலை­மா­று­கால நீதிப் பொறி­மு­றை­களை உரு­வாக்கி நாட்டில் நல்­லி­ணக்­கத்­தையும், ஐக்­கி­யத்­தையும் நிரந்­த­ர­மான அமை­தி­யையும் நிலை­நாட்­டு­வ­தற்கு அரசாங்­கம் ­க­ட­மைப் ­பட்­டுள்­ள­தாக ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வையில் கருத்­து­ரைத்த வெளி­வி­வ­கார அமைச்சர் திலக் மாரப்­பன தெரி­வித்­துள்ளார். ஆயினும் சர்­வ­தேச நீதி­ப­திகள் விசா­ரணைப் பொறி­மு­றை­களில் உள்­வாங்­கப்­ப­ட­மாட்­டார்கள். நிலை­மா­று­கால நீதிக்­கான செயன்­மு­றை­களைக் கண்­கா­ணிப்­ப­தற்கு ஐ.நா. அலு­வ­லகம் ஒன்று இலங்­கையில் அவ­சி­ய­மில்லை என்று அழுத்தம் திருத்­த­மாகக் கூறி­யுள்ளார்.

உண்­மையைக் கண்­ட­றிதல், நீதி வழங்­குதல், இழப்­பீடு வழங்­குதல், மீள்­நி­க­ழா­மையை உறுதி செய்தல் என்ற 4 பொறி­மு­றை­களும் உரு­வாக்­கப்­பட்டு தேசிய நலன்­க­ளுக்கும், பண்­பு­க­ளுக்கும் அமை­வா­கவே காரி­யங்கள் முன்­னெ­டுக்­கப்­பட முடியும் என்­ப­தையும் அவர் அழுத்தி உரைத்­துள்ளார். இந்த நிலையில் வெளித்தலை­யீ­டுகள் அவ­சி­ய­மில்லை. உள்­ளக நீதிப்­பொ­றி­மு­றையின் அடிப்­ப­டையில் விசா­ர­ணைகள் முன்­னெ­டுக்­கப்­படும் என்­ப­தையும் அவர் வலி­யு­றுத்தி குறிப்­பிட்­டுள்ளார்.

னபஎபபவெளி­நாட்டு நீதி­ப­தி­களை உள்­வாங்­கு­வது என்­பது அர­சியல் ரீதி­யாக சிக்­க­லான விடயம். நடை­மு­றையிலுள்ள அர­சி­ய­ல­மைப்பு விதி­க­ளுக்குக் கீழ் வெளி­யாட்­களை நீதிப்­பொ­றி­மு­றையில் உள்­வாங்கிச் செயற்­பட முடி­யாது. அத்­த­கைய வினை­யாற்­ற­லுக்கு பாரா­ளு­மன்­றத்தில் மூன்­றி­லி­ரண்டு பெரும்­பான்மை பலத்தின் மூலமே அர­சி­ய­ல­மைப்பில் மாற்றம் செய்து அத்­த­கைய வினை­யாற்­றலை முன்­னெ­டுக்க முடியும். அது நாட்டின் அர­சியல் சூழலில் சாத்­தி­ய­மற்­றது என்றும் வெளி­வி­வ­கார அமைச்­சரின் ஊடாக இலங்கை தனது நிலைப்­பாட்டை மனித உரி­மைகள் பேர­வையில் தெளி­வு­ப­டுத்­தி­யுள்­ளது.

மனித உரி­மைகள் மீறப்­பட்­டி­ருக்­கின்­ற­னவா?, சர்­வ­தேச மனி­தா­பி­மான சட்­ட­மு­றை­மைகள் மீறப்­பட்­டி­ருக்­கின்­ற­னவா?, போர்க்­குற்­றங்கள் இடம்­பெற்­றி­ருக்­கின்­ற­னவா?, என்ன நடந்­தி­ருக்­கின்­றது என்ற உண்­மையைக் கண்­ட­றி­வதே பொறுப்புக் கூறு­தலின் உண்­மை­யான நோக்­க­மாகும்.

ஆனால், அர­சாங்­கத்தைப் பொறுத்­த­மட்டில் உண்­மையைக் கண்­ட­றிதல் என்­பது, வலிந்து காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளுக்கு என்ன நடந்­தது என்­பதை காணாமல் போனோ­ருக்­கான அலு­வ­ல­கத்தின் ஊடாக, உண்­மையைக் கண்­ட­றி­வ­தற்­கான ஆணைக்­குழு ஒன்றின் மூலம் விசா­ர­ணை­களை நடத்­து­வது என்ற வகை­யி­லேயே வரை­ய­றுத்­துள்­ளது.

நிலை­மா­று­கால நீதியை நிலை­நாட்­டு­வ­தற்­கான நான்கு பொறி­மு­றை­களில் ஒன்­றாக காணாமல் போனோ­ருக்­காக அமைக்­கப்­பட்­டுள்ள அலு­வ­லகம் அதற்­கு­ரிய வளங்­க­ளுடன் ஏற்­க­னவே செயற்­பட்டு வரு­வ­தா­கவும், உண்­மைக்கும் நல்­லி­ணக்­கத்­துக்­கு­மான ஆணைக்­குழு ஒன்றை சட்ட வலுக் கொண்­ட­தாக உரு­வாக்­கு­வ­தற்­கான சட்ட வரைபு ஒன்றை அமைச்­ச­ரவை பரி­சீ­லித்து வரு­வ­தாக அரசு ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வைக்­கான தனது அறிக்­கையில் சுட்­டிக்­காட்­டி­யி­ருக்­கின்­றது.

காணாமல் போனோ­ருக்­கான அலு­வ­ல­கத்தின் கீழ் உண்­மைக்கும் நல்­லி­ணக்­கத்­துக்­கு­மான ஆணைக்­குழு செயற்­ப­ட­வுள்­ளது என்­பது, உண்­மை­யி­லேயே உண்­மையைக் கண்­ட­றி­வ­தற்­கான வழி­வ­கை­தானா என்­பது கேள்­விக்­கு­ரி­யது. வலிந்து காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளு­டைய பிரச்­சினை என்­பது உரிமை மீறல்கள், சர்­வ­தேச சட்­ட­மீ­றல்கள், போர்க்­குற்றச் செயற்­பா­டுகள் என்­பன­வற்றின் ஓர் அம்­சமே அல்­லாமல் அது முழு­மை­யா­ன­தல்ல. உண்­மையைக் கண்­ட­றிதல் என்­பது விரி­வா­னது. ஆழ­மா­னது. அதே­வேளை, விசா­ல­மான நட­வ­டிக்­கை­களை உள்­ள­டக்­கி­ய­து­மாகும்.

நீதியை நிலை­நாட்­டுதல்

நீதியை நிலை­நாட்­டுதல் என்­பது விசா­ர­ணை­க­ளின்றி சிறைச்­சா­லை­களில் பல வரு­டங்­க­ளாக தடுத்து வைக்­கப்­பட்­டுள்ள அர­சியல் கைதி­களின் வழக்கு விசா­ர­ணை­களைத் துரி­தப்­ப­டுத்­து­வது என்ற அள­வி­லேயே அரசு மட்டுப்­ப­டுத்­தி­யி­ருப்­ப­தாகத் தெரி­கின்­றது.

நீதியை நிலை­நாட்டும் விட­யத்தில் பயங்­க­ர­வாதத் தடைச்­சட்டத்தின் கீழான வழக்­குகள் மீளாய்வு செய்­யப்­ப­டு­வ­தா­கவும், அந்த வழக்கு விசா­ர­ணைகள் துரி­தப்­படுத்தப்பட்­டி­ருப்­ப­தா­கவும் அரசு தனது அறிக்­கையில் குறிப்­பிட்­டி­ருக்­கின்­றது. அதே­வேளை, பயங்­க­ர­வாதத் தடைச்­சட்­டத்­திற்குப் பதி­லாக, சர்­வ­தேச தரத்­துக்கும், நடை­மு­றை­க­ளுக்கும் அமை­வாக ஒரு சட்­டத்தை உரு­வாக்­கு­வது தொடர்பில் பாரா­ளு­மன்­றத்தில் ஆரா­யப்­பட்டு வரு­வ­தாக அரசு தனது அறிக்­கையில் கூறி­யி­ருக்­கின்­றது.

நீதி வழங்­குதல் என்­பது விசா­ர­ணை­க­ளின்றி தடுத்து வைக்­கப்­பட்­டுள்ள அர­சியல் கைதி­க­ளுடன் மட்­டுப்­ப­டுத்­தப்­பட்ட நட­வ­டிக்கை அல்ல. உரிமை மீறல்கள், சர்­வ­தேச சட்­ட­மீ­றல்கள், போர்க்­குற்றச் செயல்கள் என்­பன­வற்­றுக்குக் கார­ண­மா­ன­வர்­க­ளையும், அந்தக் குற்­றங்­களைப் புரிந்­த­வர்­க­ளையும் விசா­ரித்­த­றிந்து தண்­டனை வழங்­கு­வதன் மூலமே நீதியை நிலை­நாட்ட முடியும். இறுதிக் கட்ட யுத்­தத்தின்போது வெள்­ளைக்­கொ­டி­யுடன் சர­ண­டை­வ­தற்­காக வந்­த­வர்கள் சுட்­டுக்­கொல்­லப்­பட்ட சம்­பவம் தொடக்கம், இறுதிச் சண்­டை­க­ளின்­போது கொல்­லப்­பட்­ட­தாக ஐ.நா. குறிப்­பிட்­டுள்ள 40ஆயிரம் பேரின் மர­ணத்­திற்­கான நீதி வழங்­கு­வதும், நீதி வழங்கும் நட­வ­டிக்­கையில் உள்­ள­டக்­கப்­பட வேண்டும்.

அத்­துடன், யுத்­தத்தை முடி­வுக்குக் கொண்டு வந்­த­வுடன், உயிர் தப்­பி­யி­ருந்த – ஆயு­த­மேந்திப் போரா­டி­ய­வர்­க­ளுக்குப் பாது­காப்பும் பொது­மன்­னிப்பும் வழங்­கப்­படும் என்று உறு­தி­ய­ளித்து, அவர்­களை இரா­ணு­வத்­திடம் சர­ண­டையச் சொன்ன அர­சாங்கம், அவர்­க­ளுக்கு என்ன நடந்­தது என்­பதை வெளிப்­ப­டுத்தி அவர்­களை இதுவரையில் காணாமல் ஆக்­கி­யி­ருந்­த­வர்­க­ளுக்கு உரிய நட­வ­டிக்கை எடுப்­ப­தை­யும்­கூட நீதியை நிலை­நாட்­டு­கின்ற நட­வ­டிக்கை உள்­ள­டக்க வேண்டும். வெறு­மனே அர­சியல் கைதி­களின் விடு­த­லையை கவ­னத்தில் எடுக்­கின்ற நட­வ­டிக்கை மாத்­திரம் நீதியை நிலை­நாட்­டு­வ­தாக அமை­ய­மாட்­டாது.

அள­வுக்கு மீறிய சக்­தி­யையும் வலி­மை­யையும் பயன்­ப­டுத்தி பல்­வேறு கன­ரக ஆயு­தங்­க­ளையும் தடை செய்­யப்­பட்ட வெடி­பொ­ருட்­க­ளையும் பயன்­ப­டுத்­தி­யதன் மூலம், யுத்த மோதல்­க­ளின்­போது நிரா­யு­த­பா­ணி­க­ளான பொது­மக்கள் அநி­யா­ய­மாகக் கொல்­லப்­பட்­டது, வைத்­தி­ய­சா­லைகள் மீது தாக்­கு­தல்கள் நடத்­தப்­பட்­டது, யுத்த பிர­தே­சத்தில் சிக்­கி­யி­ருந்த பொது­மக்­களை ஆபத்­தான சூழலிலிருந்து வெளி­யேற முடி­யாமல் தடுத்­த­துடன், யுத்த பிர­தே­சத்தில் காய­ம­டைந்­த­வர்­க­ளுக்கும் அங்கு சிக்­கி­யி­ருந்­த­வர்­க­ளுக்கும் உரிய உணவு, மருந்து உள்­ளிட்ட அடிப்­ப­டை அத்­தி­யா­வ­சிய சேவை­களை மறுத்­தி­ருந்­தது, வைத்­தி­யசா­லைகள் இலக்கு வைக்­கப்­பட்­டமை உள்­ளிட்ட பல்­வேறு பாரதூரமான நட­வ­டிக்­கை­களும் நீதி வழங்கும் விட­யத்தில் உள்­ள­டக்­கப்­பட வேண்டும்.

ஆனால் இந்த விட­யங்கள் அர­சாங்­கத்தின் நன்­மைக்கும் வச­தி­க­ளுக்­கு­மாக நீதியை நிலை­நாட்டும் விட­யத்தில் மறக்­கப்­பட்­டுள்­ளன. மறைக்­கப்­பட்­டுள்­ளன. இந்த நிலையில் அர­சாங்கம் கொண்­டுள்ள நிலைப்­பாட்டின் மூலம் ஏற்­றுக்­கொள்­ளத்­தக்க வகையில் நீதி நிலை­நி­றுத்­தப்­ப­டுமா என்­பது சந்­தே­கத்­துக்­கு­ரி­யது.

இழப்­பீடும் மீள்­நி­க­ழா­மையை உறுதி செய்­தலும்

நீதிக்கு அடுத்­த­தாக இழப்­பீடு வழங்கும் விட­யத்தில் வலிந்து காணாமல் ஆக்­கப்­பட்­ட­வர்­களில் இது­வ­ரையில் ஆட்கள் இல்லை என்­பதை உறு­திப்­ப­டுத்தி சான்­றிதழ் வழங்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளுக்கு மாதாந்தம் ஆறா­யிரம் ரூபா கொடுப்­ப­னவு வழங்­கு­வ­தையே பாதிக்­கப்­பட்­ட­வர்­க­ளுக்­கான இழப்­பீ­டாக அர­சாங்கம் கவ­னத்தில் எடுத்­துள்­ளது.

இழப்­பீட்­டுக்­கான அலு­வ­லகம் ஒன்று சட்­ட ­ரீ­தி­யாக அமைக்­கப்­பட்­டுள்­ளது. இந்த அலு­வ­ல­கத்­துக்­கென மூன்று ஆணை­யா­ளர்­களை நிய­மனம் செய்­வ­தற்­கான பெயர்கள் அர­சி­ய­ல­மைப்புச் சபைக்குப் பரிந்­துரை செய்­யப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது என்றும் அர­சாங்கம் கூறி­யி­ருக்­கின்­றது.

மனித உரிமை மீறல்கள், சர்­வ­தேச மனி­தா­பி­மான சட்ட மீறல் நட­வ­டிக்­கைகள் கார­ண­மாக யுத்­தத்­தினால் பாதிக்­கப்­பட்­ட­வர்கள் எத்­த­னையோ இழப்­புக்­களைச் சந்­தித்­தி­ருக்­கின்­றார்கள். அவற்றில் மிகப் பார­தூ­ர­மா­னவை கணிக்­கப்­பட்டு அவற்­றுக்கு இழப்­பீடு வழங்­கப்­பட வேண்டும். ஆனால் அர­சாங்கம் அந்தள­வுக்கு இந்த விட­யத்தை விரி­வாக நோக்­கி­யி­ருக்­க­வில்லை என்­பது கவ­னத்­திற்­கு­ரி­யது.

நிலை­மா­று­கால நீதியின் இறுதி அம்­ச­மா­கிய மீள் நிக­ழா­மையை உறுதி செய்தல் என்­பது, நல்­லி­ணக்­கத்தை உரு­வாக்­குதல் மட்­டுமே என்ற வகையில் மட்­டுப்­ப­டுத்­தப்­பட்­டி­ருப்­ப­தையும் காண முடி­கின்­றது. தேசிய ஒரு­மைப்­பாட்­டிற்கும் நல்­லி­ணக்­கத்­துக்­கு­மான அலு­வ­லகம் பாதிக்­கப்­பட்ட மக்கள் மத்­தியில் நல்­லி­ணக்­கத்தை உரு­வாக்­கு­வ­தற்­காகப் பல்­வேறு செயற்­பா­டு­களை முன்­னெ­டுத்து வரு­கின்­றது.

இந்த நட­வ­டிக்­கை­களின் மூலம் உரு­வாக்­கப்­ப­டு­கின்ற நல்­லி­ணக்­கத்தின் மூலம் மட்­டுமே மீள்­நி­க­ழா­மையை உறுதி செய்ய முடியும் என்­பது அர­சாங்­கத்தின் நம்­பிக்­கை­யா­கவும் நட­வ­டிக்­கை­யா­கவும் வெளிப்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது. உண்­மையில் மீள் நிக­ழா­மையை உறுதி செய்­வ­தென்­பது, பிரச்­சி­னைக்கு அடித்­த­ள­மாகக் காணப்­ப­டு­கின்ற இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்குத் தீர்வு காண்­ப­தி­லேயே தங்­கி­யி­ருக்­கின்­றது.

இனப்­பி­ரச்­சி­னைக்கு நிரந்­த­ர­மா­னதோர் அர­சியல் தீர்வு காண்­பதன் ஊடாக மட்­டுமே நாட்டில் நல்­லி­ணக்­கத்­தையும் பன்­மு­கத்­தன்­மை­யையும் கொண்ட அமை­தி­யா­னதோர் அர­சியல் சூழலை உரு­வாக்க முடியும். அந்த நோக்­கத்தில் நிலை­மா­று­கால நீதிக்­கான பொறி­மு­றைகள் செயற்­ப­டுத்­தப்­படும் என்ற நிலைப்­பாட்டை ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேர­வைக்­கான அர­சாங்­கத்தின் அறிக்கை வெளிப்­ப­டுத்­த­வில்லை. இது துர­திர்ஷ்­ட­வ­ச­மா­னது. கவ­லைக்­கு­ரி­ய­து­மாகும்.

மொத்­தத்தில் நிலை­மா­று­கால நீதிக்­கான நான்கு பொறி­மு­றை­க­ளையும் மேலோட்­ட­மான நட­வ­டிக்­கை­க­ளா­கவும், மேம்­போக்­கான செயற்­பா­டா­க­வுமே அர­சாங்கம் கருதிச் செயற்­பட முற்­பட்­டி­ருக்­கின்­றது என்பதையே ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேரவைக்கான அறிக்கை வெளிப்படுத்தியிருக்கின்றது.

குறிப்பாக ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணையாளரினால் வெளியிடப்பட்ட இலங்கை தொடர்பான அறிக்கைக்குப் பதிலளிக்கின்ற அதேவேளை, நிலைமாறுகால நீதியை நிலைநாட்டுவதற்குரிய செயற்பாடுகளைத் தெளிவுபடுத்துவதாகவே அரசாங்கத்தின் அறிக்கை அமைந்திருக்கின்றது. அது தொழில்நுட்ப ரீதியில் அமைந்திருப்பதையே அவதானிக்க முடிகின்றது.

தனது குடிமக்களின் ஒரு பிரிவினருக்கு யுத்த மோதல்கள் காரணமாக ஏற்பட்ட விளைவுகளுக்கும் பாதிப்புகளுக்கும் பொறுப்பேற்கின்ற கடப்பாட்டை உளப்பூர்வமாக நோக்கி அதனை வினைத்திறன்மிக்க நடவடிக்கைகளின் மூலம் நிறைவேற்றுகின்ற பொறுப்புணர்வை அந்த அறிக்கையில் காண முடியவில்லை.

இருப்பினும் 40-/1 தீர்மானத்தின் மூலம் ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேரவை 2015ஆம் ஆண்டின் 30-/1 தீர்மானத்தை முழுமையாக நிறைவேற்றுவதற்கு அரசுக்கு மேலும் இரண்டு வருட கால அவகாசத்தை வழங்கியிருக்கின்றது. தமிழ்த்தேசிய கூட்டமைப்புத் தலைமையின் நிலைப்பாட்டில் பாராளுமன்ற உறுப்பினர் சுமந்திரனின் கூற்றுக்கமைய மேலும் இரண்டு வருட காலம் இலங்கையை ஐ.நா. மனித உரிமை ஆணையாளரின் கண்காணிப்பில் வைத்திருப்பதற்கு வழி செய்யப்பட்டுள்ளது.

இந்த நடவடிக்கையின் மூலம் ஐ.நா. எதிர்பார்க்கின்ற பொறுப்பு கூறல் நடவடிக்கை நிறைவேற்றப்படுமா என்பதும், பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு ஐ.நா. மன்றம் மற்றும் சர்வதேசத்தின் மூலம் நீதி கிடைக்குமா என்பதும் நிச்சயமற்ற ஒன்றாகவே தெரிகின்றது.

இந்த நிலையில் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு இழைக்கப்பட்ட அநீதிகள், நீதி நியாய மறுப்புக்கள், அரசியல் மற்றும் குடிமக்கள் என்ற ரீதியிலான இருப்புக்கான உரிமை மறுப்புக்கள் என்பனவற்றுக்கு நீதி கிடைக்க வேண்டுமானால், ஐ.நா. மனித உரிமைப் பேரவையையும் கடந்து தமிழர் தரப்பின் நியாயத்தை ஆதாரபூர்வமாக எடுத்துரைத்துப் போராட வேண்டியிருக்கும்.

இத்தகைய விரிந்து பரந்த போராட்டத்தை முன்னெடுப்பதற்கு யார் முன்வரப் போகின்றார்கள் என்பதே இப்போதைய கேள்வியாகும்.

LEAVE A REPLY

*

WordPress spam blocked by CleanTalk.